Corrie van Binsbergen 

P.F. Thomése verteller Corrie van Binsbergen gitaar Albert van Veenendaal prepared piano VU Strijkensemble: Ephraïm Feves, Lotti Peverelli, Tessel Hersbach 1e viool Bart Siekman, Maurice Boer, Simone Tamminga 2e viool Marnix Verberne, Bram Faber altviool Rutger van Willigen, Martijn Veuger cello Kasper Stern contrabas

Na de dood van zijn dochtertje Isa vond P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden die hij nog moest leren schrijven. Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. In overleg met de auteur heeft de componiste de keuze van de tekst en de volgorde uit het boek gemaakt. Zo komt het tot een geheel van tekst en muziek.

De compositie stoelt op een aantal gegevens. Enerzijds de hoge f die als onaf wordt ervaren die niet oplost; schaduwkind. Anderzijds de toonsoort E groot, voor de euforische toestand toen Isa net geboren was. Een twaalftoonreeks voor het geen houvast meer hebben, de werkelijkheid als abstract ervaren.

“Ik moest denken aan de reeks die Wim Kayzer heeft gemaakt en door de VPRO is uitgezonden over Van de schoonheid en de troost. Samen met de muziek is het een kunstuiting en expressie die mensen dierbaar kan zijn, kan doen opschudden, stof tot nadenken geeft, en kan troosten.”  (een bezoeker van het concert)